Image sheet

De oude waterput en de tunnel
We hebben het allemaal wel eens, een dipje. In de figuurlijke put zien we soms het licht even niet, of een uitweg. Maar stel nu dat we vanuit die put weer een stukje opkrabbelen en dan weer terugvallen. Niet zo gek, want de muur is glad, je hebt geen houvast en bovendien lijkt het net of de opening alsmaar hoger boven ons hoofd komt. Dat is echt geen uitweg meer!
Dat komt omdat die zware stenen, die hebben we zelf zo neergezet en als een muurtje om ons heen gebouwd. Natuurlijk niet bewust! Het is heel geleidelijk aan gegaan. Toen je nog een kind was deed je het om je staande te houden. Je leerde dat in deze wereld pijn en gekwetst worden nu eenmaal voorkomt. Maar die pijn die in elke steen verpakt zit, wil gevoeld, doorleefd en geheeld worden. Dat is nu precies waarom jij even stil bent gezet door het leven in die put. Ja, om die pijnpunten te voelen. Zodat jij verder komt met jezelf.
Dit is een langere weg, dat is zeker waar. Alsof je ergens aan de zijkant een luikje opent naar een tunnel waar het nog steeds gitzwart en pikkedonker is. Je hoort water lekken, er ligt modderige drab op de bodem en in het donker op de glibberige muur voel je de mosplantjes. Het stinkt er zelfs een beetje. Dat is de reden waarom veel mensen ervoor kiezen on dan toch maar in die put te blijven zitten.
Toch is juist die tunnel niet de weg naar het donker, maar door de pijn heen en te doorvoelen, naar het licht. Dan hoef je zelfs nooit meer terug die put in. Of nu ja, misschien soms nog heel even, een beetje (als cadeautje om weer te mogen voelen!), maar nooit meer zo diep als voorheen.

De kast uitruimen
Je bent vast wel bekend met het beeld van een kast die zó uitpuilt dat het arme ding van achteren en aan de zijkanten bijna uit z’n voegen barst!
Bij coaching of wanneer je zelf verandering wilt zien in je leven, zul je eerst ruimte moeten creeeren zodat er de benodigde plek is voor iets nieuws. Ga dus door die laatjes en tuur over de planken tot je je hebt ontdaan van al het overbodige. Denk dan aan oud zeer dat mag helen, verdriet dat nog niet verwerkt is, woede die mag worden losgelaten middels vergeving. Ook doe je er soms goed aan om je bewust te worden van overtuigingen die je (onbewust) over hebt genomen van een ander, of ze nog wel bij je passen.
Haal de kritische bezem door je leventje, dan voel je je per definitie al een stuk lichter én een stapje in de goede richting bij het bereiken van jouw doelen.

De woeste hond
Een aantal jaar geleden kwam ik op mijn wandeling een hond tegen. Het beest denderde met een vaart over de tuinmuur heen om zijn geliefde baasje te beschermen. Ik was de vreemde passant op de weg.
Het blafte en kefte en gromde. Maar al gauw realiseerde ik me dat het ras voor generaties doorgefokt was om dit te doen. Daarnaast was de kans groot dat een aantal van zijn voorvaderen van puppy af aan niet goed waren behandeld, zodat het wantrouwen naar mensen toe nog meer was uitvergroot in zijn bloedlijn.

Was het werkelijk een woeste hond? Of werd hij op dat moment in zijn gedrag grotendeels beinvloedt door zijn DNA?
Ook wij mensen krijgen DNA mee en bovendien onbewust overgedragen opvattingen over de wereld vanuit eerder opgedane ervaringen uit de familielijn. Dat is het lichaam waarin onze ziel incarneert. Dit is echter wel op te schonen. Ben jij je ervan bewust dat emoties en gedragingen niet altijd zuiver alleen van jouzelf komen?

Het bos van de stemmen
Als we diep het bos in lopen, kan het voelen of de bomen ons omgeven. We zien de omringende dorpen niet meer, we zien de horizon niet meer, er zijn alleen nog maar bomen.
Het symbool wat ik hiermee bedoel is dat wanneer we téveel luisteren naar de meningen van anderen en deze erg serieus nemen, we onszelf een beetje kwijt kunnen raken. Alle kranten zeggen het en zij hebben er onderzoek naar gedaan, dus zij zullen het wel beter weten dan ik. Mijn oudere broers en zussen hebben het allemaal al geprobeerd en veel meer ervaring, dus ik hoef het niet meer te proberen. Ik ken niemand die die nieuwe, fijne, sprankelende gedachte die ik had met mij wil verkennen, het zal vast wel nergens op slaan. Ik moet het maar uit mijn hoofd zetten.
Allemaal voorbeelden van hoe we onszelf tekort doen, omdat we onze eigen stem voor lief nemen. Iedereen heeft evenveel bestaansrecht en komt hier met een eigen doel op aarde. Je hoeft je niet met anderen te meten. Als jij ergens in gelooft, is het jouw geboorterecht dat je die waarheid léven mag.
Natuurlijk mag je voor je ergens een beslissing over neemt, dit weloverwogen doen met adviezen van vrienden en geliefden. Natuurlijk mag je bedanken voor het goedbedoelde advies waar je niet om vroeg en dat je ook niet van plan bent om toe te passen. Zorg ook dan dat de bronnen in overeenstemming zijn met jou. Het kan goed zijn om een tijdje de tv en radio uit te laten. Die vriendin die zoveel praat, waar je altijd weggaat met een minder goed gevoel dan waar je mee kwam omdat ze nooit echt jou uit laat praten, laat haar maar even. Eer voor nu in de eerste plaats maar eens jezelf door jouw ideeen serieus te nemen en in gesprek te blijven met jezélf.

Het voetbalteam van goede bedoelingen
Over de jaren heen heb ik een spel gecreerd dat je zelf of met een paar spelen kan. Jij/ jullie mogen een voetbalteam opstellen van alle factoren al je leven die jij belangrijk vindt. Dit is een lakmoesproef.
Ben je serieus over je studie en wil je cum laude afstuderen, dan is die gezellige appgroep van je korfbalteam die elke avond weer roodgloeiend staat misschien toch niet in jouw voordeel. Wil je graag een nieuwe liefde vinden, maar heb je ook nog de deur op een kier voor een ex, omdat alleen ook maar alleen is?

Alles bij elkaar kan het een spel worden, waarbij jij de bal in het doel probeert te krijgen. Maar jouw teamgenoten… de één let niet op, de ander wil naar links en een derde naar rechts. De goede bedoelingen zijn er wel, maar het is niet altijd even effectief.
Vaak hoef je heus niet alles af te zweren, maar gaat het om de juiste balans. Zolang jij je er bewust van bent wat jou dient, wat jou bij nader inzien in de weg staat en wat bij jou de bal zelfs terug in je eigen doel trapt, ben je al een heel eind. Dan kan je gewoonten eventueel aanpassen en je leven zo inrichten dat het jou(w doelen) dient.

Heb jij ook zo’n zin om aan de slag te gaan?